Learn to live on the edge

LEF – Lifestyleweek 
De afgelopen week stond in het teken van LEF. Het doel was om te proberen zoveel mogelijk uit je comfortzone te stappen door jou persoonlijke grenzen te verleggen. Deze week hebben we in groepen verschillende activiteiten en opdrachten uitgevoerd. Het was een interactieve week waar ik ook veel nieuwe mensen heb leren kennen door mezelf open te stellen voor elkaar en nieuwe dingen.

Dag 1 – Lef Academy
Toen ik bet lokaal in kwam lopen, stonden alle stoelen al in een halve cirkel. We kregen met onze klas een LEF workshop van de Lef Academy. Deze middag heb ik veel geleerd over lef, d.m.v. de presentatie maar vooral door het doen. Ik had nooit echt stil gestaan bij de betekenis van lef. De definitie van lef is ‘de bereidheid om een bepaald risico te nemen om daarmee een vooropgesteld doel te bereiken’. Er zijn vijf verschillende soorten lef, namelijk: Sociaal lef, Zakelijk lef, Fysiek lef, Psychisch lef en Innovatief lef. Ik zal deze begrippen even uitleggen.

Sociaal lef: sociaal lef heeft te maken met jou positie in de maatschappij en hoe andere jou zien. Je sociale lef kan positief en negatief worden beïnvloed. Bijvoorbeeld als je iets doet waar je familie en vrienden het niet mee eens zijn (drugs bijvoorbeeld), dan kan jou sociale omgeving en het beeld wat mensen van je hebben veranderen.

Zakelijk lef: zakelijk lef heeft te maken met je werk. Je kunt je positie en je status op je werk ook veranderen door het tonen van lef, dit kan positieve en negatieve gevolgen hebben.

Fysiek lef: fysiek lef heeft allemaal te maken met je lichaam, hoe je lichaam reageert op iets wat je doet, dit kan bijvoorbeeld zijn dat je iets vreemds eet wat je nog nooit hebt gehad en je lichaam hier verkeerd op reageert. Het heeft vooral te maken met lef tonen als er fysieke risico’s aan verbonden zijn.

Psychologisch lef: psychisch lef heeft te maken met jezelf en hoe jij denkt. Psychisch lef toon je als je bijvoorbeeld iets niet durft omdat je hersenen dat denken, maar je jezelf eroverheen zet en het wel probeert.

Innovatief lef: innovatief lef toon je als je iets op een andere en nieuwe manier doet of aanpakt. Je toont lef door te besluiten het roer om te gooien en een andere weg in te slaan, dmv vernieuwende beslissingen.

Na al deze uitleg tijdens de lef workshop, over lef zijn we in een groepje gaan brainstormen over wat wij dachten dat de definitie van lef zou zijn en wat lef voor ons zelf betekent. Op deze manier kwam ik achter een aantal dingen waar ik lef voor nodig heb, deze zijn heel anders dan activiteiten of angsten voor andere waar zij lef voor nodig hebben.

Na het brainstormen kregen er een aantal van onze klas een snoepje aangeboden. Ik zeg geen nee tegen een lekker autodropje, maar ik dacht wel dat er iets achter zat. Iedereen die een snoepje had gekregen mocht hier lekker op gaan sabbelen. Daarna moesten we dit snoepje op onze hand leggen, ‘wissel je snoepje maar uit met iemand anders die ook een snoepje heeft’ zei ze. Voor ik het wist had ik het snoepje van mijn buurvrouw opgegeten. Ik had hier niet heel erg moeite mee omdat ik mijn buurvrouw redelijk goed ken. Voor mij koste dit niet veel lef om te doen omdat er niet veel risico’s aan verbonden zijn, maar ik denk wel dat ik er meer moeite mee had gehad als het iemand was geweest die ik minder goed ken, dan had ik psychologisch lef moeten tonen.

Een paar minuten later werden we meegenomen naar buiten, het was tijd voor de Trust fall voor wie durfde. Ik ben de tafel en stoel opgeklommen. Met toch wel een beetje knikkende knietjes liet ik me van de stoel als een plank in de armen vallen van mijn klasgenootjes. Ik heb niet veel lef nodig gehad om de tafel en stoel op te klimmen.. totdat ik daar boven stond. Toen begonnen de risico’s toch wel door mijn hoofd te spoken. ‘Wat nou als ze me per ongeluk niet goed opvangen en ik op de stenen val?’ Ik heb me er overheen gezet en mijn klasgenootjes vertrouwt, bij deze opdracht heb ik fysiek maar ook psychologisch lef getoond. De risico’s die door mijn hoofd spookte gingen vooral over wat nou als ik val en iets breek? Toen ik me hierover heen had gezet kwam ook het psychologische lef om het hoekje kijken, het waren wel mijn klasgenootjes die me moesten opvangen, maar ik vertrouwde ze.

Daar ga ik!

Daar ga ik!

Een andere activiteit die dag had te maken met je impulscontrole. Er werd ons een keuze voorgelegd, of lekker warm binnen blijven zitten, of je schoenen en sokken uit trekken en naar buiten te gaan. Ik koos voor de laatste optie. Het was inderdaad een soort impuls. Ik vond het maar een raar idee om naar buiten te gaan op mijn blote voeten, maar toch deed ik het. Veel lef kostte me het niet omdat er niet hele grote risico’s aan zitten, koude voeten krijg ik ervan en eventueel een verkoudheid. Dit waren niet genoeg redenen voor mij om binnen te blijven dus ben ik op mijn blote voeten rondjes gaan lopen om het gebouw. Ik moest eerst wel een klein beetje overgehaald worden door een klasgenootje.

Je zou denken dat deze kleine opdrachten niet veel moeite kosten en dat je je grenzen er niet heel erg bij verlegd. Maar ik heb het als positief ervaren, het laten vallen de tafel en de stoel in de armen van mijn klasgenoten en de impuls opdracht om op mijn blote voeten naar buiten te gaan. Dit soort dingen zou je me niet snel zien doen in mijn vrije tijd, er is toch wel lef bij komen kijken, vooral fysiek en psychologisch. Hierdoor heb ik wel geleerd mensen meer te vertrouwen en sneller iets gewoon te ‘doen’ dan er eerst tienduizend keer over na te denken.

Dag 2 – Survivallen
Survivallen heeft voor mij een hele andere betekenis dan wat wij in Sittard gedaan hebben deze dag. Het was gezellig en we waren vooral bezig met doelen stellen en bijstellen, samenwerken en elkaar helpen. Er werd bij de voorstelronde met je groep gevraagd of je er met een doel heen was gekomen. Mijn doel was om overal aan mee te doen en er een leuke dag van te maken voor iedereen. Dit doel heb ik aan het einde van de dag gehaald.

We hebben verschillende activiteiten gedaan waarbij een goede samenwerking heel belangrijk was. Ik heb deze dag niet als uitdagend beleefd. De activiteiten zelf vond ik niet heel spannend. De uitdaging voor mij deze dag was het vertrouwen van nieuwe mensen. Alle activiteiten moesten we samen doen met onze groep, waar ik de helft niet van kende.

1499533_684692344908378_1445341712_n  1464604_684693181574961_271175606_n

Ik heb lef nodig gehad deze dag, niet veel, maar ik heb wel lef getoond. Hoe dan? Door de mensen die in mijn groepje zaten, die ik niet kende, te vertrouwen en door samen te werken tijdens de activiteiten. Ook al kende ik de ander meisjes niet zo goed, om te kunnen samenwerken moesten we elkaar helpen. Bij de voorstel ronde moesten we allemaal kort iets over onszelf vertellen en dit ook te onthouden van de andere. Het was een leuk spel om elkaar te leren kennen.

Bij de opdrachten, als ik het ergens niet mee eens was heb ik dat eerlijk gezegd en gekeken naar andere oplossingen, hierbij heb ik innovatief lef getoond. Ik heb mijn stem laten horen en nieuwe ideeën in de groep gegooid die we konden gebruiken om activiteiten op te lossen. Het vertrouwen van vreemde in het algemeen is altijd wel lastig in het begin, iets waar ik wel lef voor nodig heb, maar deze meiden waren hartstikke leuk, stuk voor stuk. Ik heb lef getoond om met alles mee te doen deze dag en nergens bang voor te zijn.

Tijdens deze dag hebben we verschillende kleine activiteiten gedaan, de activiteit die er uitsprong en die ik als enige zag als enige uitdaging waarbij ik lef moest tonen, was het omhoog klimmen op een hoge paal, met een klein plateau. We moesten zien hoe we hier met z’n drieën uiteindelijk op kwamen te staan. Beneden onder aan de paal stonden twee meiden mij te zekeren terwijl ik omhoog klom. Op dat moment ging er niet veel door mijn hoofd, alleen maar de gedachte dat ik omhoog moest klimmen. Toen ik bijna boven was was het toch wel een beetje spannend. Het plateau was kleiner dan ik dacht en er was weinig ruimte, dat terwijl er nog iemand bij moest komen staan! De gedachte dat ik er af zou vallen en mezelf zou bezeren was groot, daarnaast was het belangrijk voor mij om degene onder aan de paal te vertrouwen. Toen de derde persoon ook op het mini plateau was geklommen konden we rustig ademhalen en onszelf laten vallen. Dat was een heerlijk en vrij gevoel. Bij deze opdracht heeft fysiek – en psychologisch lef een grote rol gespeeld.

Wat ik meegenomen heb van deze dag is dat het belangrijk is om een doel te stellen, als dit doel niet lukt, dat is niet erg dan stellen we het doel gewoon bij. Verder kun je door naar elkaar te luisteren, elkaar positief benaderen en andere tactieken en technieken gebruiken om dichterbij je doel te komen. De verschillende soorten lef die ik deze dag vooral gebruikt heb zijn: vooral fysiek lef, bij alle opdrachten was het belangrijk je lichaam en geest te vertrouwen. Psychologisch lef omdat je met een groepje samenwerkt die je niet goed kent en ik mijn eigen gedachte soms even moest tegen te spreken om door te gaan. Daarnaast innovatief lef door mijn stem te laten horen in de groep en nieuwe ideeën en oplossingen te bedenken die handig zijn om activiteiten op te lossen. En als laatste, maar wel een van de belangrijkste, sociaal lef. Ik kwam in een groep waarvan ik meer dan de helft totaal niet kende, ik vind het altijd leuk om nieuwe mensen te leren kennen maar je moet je toch op een bepaalde manier opstellen en open zetten voor de ander en de ander voor jou.

De groep

De groep

Dag 3 – Urban survival Amsterdam 
Dit was niet zomaar een dagje Amsterdam, het was de bedoeling  om met je groepje lef opdrachten te verzinnen die een andere groep de volgende dag moest gaan uitvoeren. Alle eerstejaars studenten van mijn opleiding waren door elkaar gehusseld en in verschillende groepen ingedeeld zodat je nieuwe mensen leert kennen en toch wel een beetje uit je comfortzone wordt gehaald.

Deze dag begon erg vroeg, want we gingen naar Amsterdam! Aangekomen in Amsterdam zijn we met ons groepje warme chocolade melk gaan drinken om ons lichaam maar ook ons brein warm te houden. Tegelijkertijd zijn we gaan brainstormen en alle ideeën werden in de groep gegooid. Hier zijn leuke lef opdrachten uit voortgekomen. Hier kwam een klein beetje lef bij kijken doordat ik achter mijn ideeën moest staan bij een groep mensen die ik niet ken, innovatief en psychologisch lef. Toen we vast liepen zijn we een stadswandeling gaan maken door de drukke winkelstraten van Amsterdam, om nieuwe inspiratie op te doen.

Rond een uur of half 12 zijn we met heel de groep ergens gaan zitten. Tijd om de opdrachten uit te werken. Het was een beetje rumoerig en niet iedereen deed mee, hier hebben we iets van gezegd. Door naar elkaar te luisteren waren de opdrachten snel uitgewerkt en goedgekeurd. Bij het uitzetten van de opdrachten door de stad werkten niet alle winkels even goed mee.

Deze dag heb ik lef getoond aan de groep en aan het personeel van winkels. Maar ik ben niet uit mijn comfortzone gestapt omdat het niet heel erg uitdagend voor me is geweest. Bij het uitzetten van de opdrachten en het vragen of het personeel in bepaalde winkels onze enveloppen wilde bewaren tot de volgende dag, heb ik lef getoond. Bij afwijzingen heb ik me niet laten ontmoedigen en zijn we verder op zoek gegaan naar andere oplossingen. Bij het aanspreken van mensen op straat en personeel heb ik wel lef getoond, niet veel, dit heeft me niet veel moeite gekost. Ik vind het niet erg om mensen aan te spreken of iets te vragen, dat is juist leuk.

Deze dag zijn we vooral bezig geweest met ons groepje en kwam er dus niet veel lef bij kijken. Behalve bij het pitchen van mijn ideeën voor een opdracht of bij het binnenstappen van een winkel om te vragen of zij mee willen werken met onze opdracht. De meeste mensen die we aangesproken hebben waren vriendelijk en eerlijk waardoor het makkelijk was om ze aan te spreken.

Dag 4 – Urban survival Breda
Deze laatste lef dag heb ik met mijn groepje in Breda doorgebracht. Wij mochten een route door het gezellige en sfeervolle Breda lopen terwijl wij de vijf lef opdrachten uitvoerden die een andere groep voor ons hadden verzonnen. We zijn meteen begonnen nadat we allemaal verzameld hadden op het station.

Onze eerste envelop lag bij het gezellige koffietentje ‘Coffee & Cream’. De eigenaresse gaf ons meteen vol enthousiasme de envelop, onder het genot van een heerlijke cappuccino hebben we de eerste opdracht uitgevoerd. Onze opdracht was om de woorden ‘Coffee & Cream’ uit te beelden in het park aan het einde van de straat. Het was erg rustig in het park dus we moesten het doen met onszelf en materialen die we hadden. We hebben onze koffie en thee bekers gebruikt maar ook onze vingers om de woorden uit te beelden. Vervolgens hebben we hier foto’s van gemaakt en op twitter gezet. Voor deze opdracht heb ik niet veel lef nodig gehad, het was goed uit te beelden en ik had er totaal geen moeite mee.

1474514_10202942019859426_1263424350_n 988874_10202942032539743_1953524557_n

De tweede envelop lag bij ‘bakkerij Heerlijk & Heerlijk’. Er stonden drie hele lieve vrouwen achter de toonbank die al meteen wisten waarvoor we kwamen, de envelop. We moesten op zoek gaan naar drie inspirerende inwoners van Breda, vragen wat lef voor hun betekent en vragen naar een gebeurtenis in hun leven waarbij ze lef nodig hebben gehad. Ik vond het leuk om mensen naar een gebeurtenis te vragen waar lef bij kwam kijken. We hebben een quote gepakt uit elk klein interview en deze samen met een foto op twitter gezet. Hier kwam iets meer lef bij kijken omdat we mensen op straat gingen aanspreken die we totaal niet kende, je kan niet precies verwachten hoe deze mensen op je reageren. Daarom was het belangrijk dat ik lef toonde door mezelf open op te stellen, erop te stappen en de mensen beleefd aan te spreken. Dit vergde een beetje sociaal lef voor mij, ik vind het geen probleem om te doen. Het enige punt is dat je dus totaal niet weet hoe iemand op je vraag reageert.

Samen met Ad

Samen met Ad

Envelop nummer drie lag bij ‘Men at work’. Opdracht drie was een ruilspel,  het was de bedoeling om een object een paar keer te ruilen. We begonnen met een aansteker, deze aansteker hadden we geruild tegen monstertjes parfum bij de Douglas, dit hadden we geruild tegen lief! Kaarten. De lief! kaarten hebben we geruild voor een Zwitsal toilettas en deze hebben we weer geruild tegen drie paar sokken op de markt. Heb ik hiervoor echt lef nodig gehad? Niet echt moet ik zeggen, de opdrachten waren vrij wel hetzelfde en vrij eentonig. Dus het vergde geen lef voor mezelf vond ik, zoals ik eerder al zei heb ik er geen moeite mee om mensen aan te spreken en iets te vragen.

Envelop nummer vier lag bij het café ‘ ’t Hart van Breda’ op de markt. Onze opdracht was om vijf cadeautjes bij elkaar te verzamelen uit winkels of van de markt en ze zelf in te pakken. Deze moesten we vervolgens onder de grote kerstboom op de markt neerleggen. Ik voelde me er niet prettig bij om bij winkels of aan mensen te gaan vragen naar een voorwerp dat wij zouden mogen hebben. Ik heb hier ook niet erg fanatiek aan meegedaan. Dit kwam doordat het voor mij voelde alsof ik moest schooien bij winkels of mensen om spullen die we vervolgens op de markt neer zouden leggen. Ik vind dit onbeschoft en voelde me er daarom niet erg prettig bij om hier fanatiek aan mee te doen. Misschien heb je hier lef voor nodig om dit toch te doen, maar ik heb lef getoond door juist te zeggen dat ik het niet wilde doen. Dit vergde psychologisch en sociaal lef om eerlijk te zeggen dat ik het niet wilde doen, ik vind het ook belangrijk om eerlijk te zijn tegen mezelf en mijn principes te volgen.

De laatste envelop lag op het station bij de ‘Bruna’. Onze laatste opdracht was om een lezing te geven op een middelbare school in Breda. Weleens waar over onze opleiding. Als ILS studenten moesten we onze ervaringen vertellen en de leerlingen interesseren in de studie. Een ander belangrijk punt was om ook de jongens enthousiast te maken omdat ILS graag meer jongens wilt bereiken. Heb je hier lef voor nodig? Ja zeker, het is misschien geen een hele grote uitdaging om te presenteren voor een klas omdat we dat ook al vaker hebben moeten doen voor onze projecten. Maar toch blijft het aan het begin even spannend, als ik eenmaal aan het vertellen ben trekt de spanning vanzelf weg. In het begin weet je nog niet goed voor wat een groep je komt te staan. Het vergde me lef om daar gewoon voor een vreemde klas vol vreemde jongeren te gaan staan en vol enthousiasme proberen mijn verhaal te vertellen. Psychologisch lef omdat ik mezelf eroverheen moest zetten en er gewoon te gaan staan en te beginnen met vertellen. Daarnaast ook sociaal lef omdat ik probeerde de klas te vertrouwen dat zij zouden luisteren naar mij en interesse zouden tonen in mijn verhaal.

De opdrachten die wij kregen in Breda vond ik vrij eentonig, hierdoor voelde het voor mij alsof ik niet veel lef heb hoeven tonen, maar ook niet heb kunnen tonen. Dat vind ik jammer want daar was deze week tenslotte voor, om uit je comfortzone te stappen en grenzen te verleggen. Daar ben ik heel eerlijk over, ik vond deze dag dus niet heel erg geslaagd qua opdrachten terwijl het met mijn groepje heel gezellig was. Omdat het geen grote uitdaging was deze dag, zie je dat ook niet heel duidelijk terug in mijn verhaal helaas. Deze dag zal niet heel erg mijn kwaliteit van leven verbeteren omdat ik mijn grenzen niet heb verlegd bij de opdrachten, dat vind ik jammer want ik had graag meer uitdagende dingen gedaan. Anderzijds, zal de gezelligheid met de groep en me bevinden in een vreemde stad mijn kwaliteit van leven verbeteren doordat me dat plezier geeft.

1522187_10202942027899627_546391691_n

Conclusie

Wat ik mee heb genomen van deze week is dat het heel belangrijk is om mijn angsten voor ogen te komen en deze te overwinnen. Angsten moeten niet de reden zijn waardoor je tegengehouden wordt om leuke en spannende dingen te doen. Hierdoor heb je juist meer plezier en spanning in je leven. ‘Living on the edge.’ Ook ben ik er deze week achter gekomen dat het heel belangrijk is om goed samen te werken en vooral ook goed naar elkaar te kunnen luisteren. Samen kom je veel verder en het levert je ook nog eens meer sociale contacten op. Daarnaast heb ik wel geleerd mensen meer te vertrouwen en sneller iets gewoon te ‘doen’ dan er eerst tienduizend keer over na te denken zoals ik dat normaal meestal doe. Door impuls en lef ga ik mijn horizon verbreden en mijn leven spannender maken.

Dit zal ook nog eens goed zijn voor het verbeteren van mijn Quality of Life. Nieuwe mensen leren kennen en sociale contacten ontmoeten geeft mij voldoening en verbetert mijn kwaliteit van leven. Deze ‘lef’ week heeft mijn kwaliteit van leven verbetert doordat ik een week lang met verschillende mensen heb opgetrokken die ik nog niet kende. Dit was leuk en gezellig, ik moest me weer opnieuw openstellen voor andere en zij voor mij. Ik vind het prettig om in het gezelschap te zijn van leuke mensen. Daarnaast geeft spannende dingen doen en grenzen verleggen mij een kick en adrenaline. Achteraf als ik iets gedaan heb wat ik normaal niet zou durven of eng zou vinden ben ik trots op mezelf en kan ik zeggen dat ik het toch gedaan heb. Meer durven in het leven gaat er voor mij voor zorgen mijn kwaliteit van leven verbetert.

Lef is belangrijk voor de ontwikkeling als Lifestyle professional omdat je grenzen moet verleggen en achter informatie moet komen door uit je comfortzone te stappen. Door uit je comfortzone te stappen als Lifestyle professional zorg je voor vernieuwende ideeën en bouw je veel sociale contacten op waardoor je ook je netwerk verbreedt. Er is veel te leren van anderen en een goede samenwerking is hierbij erg belangrijk. Ik neem deze week zeker mee als Lifestyle professional, het was misschien niet heel erg uitdagend maar ik heb verschillende keren verschillende soorten lef getoond. Dit zal ik later in het werkveld ook moeten laten zien om sterk in mijn schoenen te staan. Ik heb heel veel gehad aan de lef workshop en daarbij de betekenis van de lef theorie. Als Lifestyle professional kan ik deze theorie inzetten om mijn lef grens te verbreden en nog meer uit mijn comfortzone te stappen om te bereiken wat ik wilt.

Advertisements

One thought on “Learn to live on the edge

  1. Wat een leuke activiteitenweek die de school voor jullie heeft georganiseerd. En jouw verhaal is bnoeiend om te lezen, Judith! Leuk om te lezen wat je moeilijk vindt en toch lef toont en wat je gemakkelijk af gaat. Elke keer als je vanaf nu iets wilt gaan doen wat buiten je comfortzone ligt, kun je op deze ervaringen teruggrijpen: je hebt al lef getoond, dus wie maakt je wat! Volg je hart en het lukt!

    Groetjes, Connie

    PS ik schrijf me in voor je blogs

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s